“پرفیوم یا ادیوتویلت؟” مسئله این است! (2)

“پرفیوم یا ادیوتویلت؟” مسئله این است! (2)

پرفیوم یا ادیوتویلت؟مسئله این است! (2)

به قلم مریم گُلی

یه نفر رو می‌شناختم، از لحاظ سخن‌وری و جایگاه و پرستیژ اجتماعی، کِیس دلبر بود. از اونایی که ادکلن‌های خطِ بودار استفاده می‌کنند و یک اتوبوس کشته پشت سرشون هست. پوشش هم همینطورمَکُش مرگ ما. اما به مرور زمان بهم ثابت شد این آدم در سال‌های قبل از این همه شهرت، نه تنها جوراب سوراخِ خاکستریِ پاشنه ساییده با صندل چرمی عسلی رنگ استفاده می‌کرده، بلکه در جاهایی هم مشاهده شده که کت آبی اسپرتِ چارخونه با پیراهن قهوه‌ای و شلوار سبز پارچه‌ای به همراه کتونی هم می‌پوشیده. پس ذاتاً اینکاره باشی یا بخوای به زورِ ادکلن اورجینال فیلم بازی کنی که خفن هستی، گوشه‌اش حسابی باز هست و من سقف شناختم نسبت بهش وقتی بیشتر‌تر فرو ریخت که دیدم موقع صحبت کردن، اگر فاصله‌ی کرونایی مورد تایید وزارت بهداشت جهانی رو هم رعایت نکنه، (واقعا عذر می‌خوام رُک می‌گم. صد رحمت به بوی سیر و پیازی که پس از صرف آش رشته با بادگلو از معده به دهان راه پیدا می‌کنه) قشنگ، خیلی غلیظ دهنش بوی فاضلاب می‌ده.

گوینده: مریم علیمردانی

لازم نبود شما sauvage dior استفاده کنی، یک دهم پولش رو سلیقه به خرج بده برو خمیر دندون بگیر. نه سنسوداین، بلکه همین پونه یا داروگر وطنی. حرمت اون برند رو زیر سوال نبر. هنوزه که هنوزه، اون بو وقتی به مشامم می‌رسه، ابتدا دهان فاضلابیِ اون بزرگوارِ اروپا رفته جلو چشمم رژه می‌ره تا کسی دیگه. بوی پشگل و طویله رو دوست دارم و دوست ندارم بهش تشبیه کنم.

 همین‌طور که وقتی لباسی قیمتی می‌پوشیم و قیمتش به همراهش تگ نمی‌شه موقع استفاده، ادکلن هم همینه. مهم این هست که اونقدر آراستگی ظاهری داشته باشی که همه چیز با هم بخونه. حتی اگر رایحه‌ی N تومنی استفاده نکنی. قطعا بوی ادکلن اورجینال از فِیک، کاملا قابل تشخیصه. ولی باور کنید دیگران کلکسیون عطر ندارند که چک کنند این بوی عطر شما چقدر براش هزینه شده. پر واضح هست کسی از ما توقع نداره با دلار N تومنی و هزینه سفرهای خارجی سر به فلک کشیده، بریم شانزه لیزه ادکلن بخریم. گرچه هستند استثناهایی که براشون مهمِ همچنان، مثل زمانی ادکلن خرید کنند که دلار6000 تومن بود، ولی بازهم نباید نه تنها دیگران رو فراری بدیم بلکه به آینده اون آدم هم رحم کنیم و با بوی گربه مرده‌ی داخل دودکش براشون خاطره نسازیم.

 شاید خالی از لطف نباشه گفتنش که کسانی که ادعای مسلمونیِ اورجینال دارن، امیدوارم بدونن که پیامبرشون هزینه‌ای که برای خوشبویی می‌کردن، چه دهان، چه عطرِ تن، بیشتر از مصارف دیگه‌‌شون بوده.

این همه تنوع در بازار رقابتی پرفیوم‌ها هست که مطمئنا از بین 10 تا انتخاب، یکیش با روحیات و حالِ دل شما هم‌خونی داره. بدبوترین ادکلنِ دنیا حتی از بوی بد بدن قابل احترام‌تر هست و باید به همراه داشت.

کار سختی نیست و اون‌قدری هم وزن نداره یا جا نمی‌گیره که بخوایم تو کمدِ محل کار یا کیفی که صبح به همراه داریم، ازش غافل بشیم. اگر نگران شکسته شدن شیشه هستیم، ادکلن‌هایی با بدنه‌ی نازکِ فلزیِ سبک یا حتی پلاستیکی هست که جبران حمل ِعطر رومیزی صد میلی ما رو می‌کنه.

اگر هم نگران لک شدن لباس هستین که پارافینِ عطرِ ارزان شما از پوست به سطح لباس برسه، راه‌های رسیدن به خوش‌بویی کم نیست.

مام (همون بوزُدا در فارسی) بخاطر رول‌های مدوری که داره، نه چپِ می‌شه نه الکلیِ که بپره. درست مثل همون جاهایی که برای ادکلن زدن می‌ریم سراغش، جاهایی که محل نبض هست، مثل پشت گوش،گردن، سینه، شانه و مچ دست بهترین نقاط برای این منظور شناخته شده‌اند. البته لازم نیست که به تمام این نقاط عطر بزنین و فاتحه‌ی بوی خوب رو بخونین و تاثیر برعکس بده. بهترین راه اینه ‌که دو نقطه از بدن، به عنوان مثال گردن و مچ دست رو انتخاب و مام رو روی این محل بکشید با یک مسیر رفت و برگشت. چون گرمای این محل‌ها، باعث می‌شه بو قدرت بیشتری پیدا کنه و به اطراف پخش بشه و جمعیتی رو از بیهوش شدن و خاطره تلخ در ذهن گذاشتن نجات بده.

 این هم اورژانسی‌ترین حالت ممکن که واقعا جواب می‌ده. دیگه هم لازم نیس به بقیه توضیح بدین موقع دیر رسیدن سر قرار، که ببخشید عرق کردم. چون در واقع هر قدر هم دیر برسین اصلا لو نمی‌ده که شما نه تنها دوش نگرفته بودین بلکه کل مسیر رو هم ندویدین. در ضمن تمام فرضیه‌های روانشناسی راجع به شخصیت‌شناسی و ارتباط اون با رایحه انتخابی نسبی هست. فقط بالا غیرتاً رایحه گرم رو برای نیمه اول سال استفاده نکنید. چون دیگه کسی تخم‌مرغ آب‌پز رو برای صبحانه استفاده نخواهد‌کرد. همچنین رایحه سرد رو برای نیمه دوم سال استفاده نکنید. به اندازه‌ی کافی طبع سرد و تعداد دفعات رفتن به Wc زیاد هست. نگذارین تداعی بشه. بیایم دست به دست هم بدیم و تشدیدش نکنیم.

امیدوارم هر وقت هم رو می‌بینیم همگی‌مون بو بدیم وخاطره بسازیم.

ینی بوی خوب بدیم و در خاطر بمونیم. 😊

به قلم مریم علیمردانی

 

 

لطفا نظر خودتان را با ما در میان بگذارید
مریم علیمردانی
مریم علیمردانی هستم. فارغ تحصیل در رشته های گرافیک + زبان و ادبیات انگلیسی. صاحبِ قلم .صاحب قلم مو و صاحب میکروفن. باجدی نویسی طنز نویسی رو شروع کردم. حامی حیوانات. بااینهمه لطافت در نیروگاهی زمخت باعشق و افتخار سالهاست مشغول بکارم . قصه های مریم گُلی رو که پیدا کردین یادتون باشه یادش باشین با دوستاتون کلی بخندین

مقالات مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − یک =