کرونا چه آموخت؟

کرونا چه آموخت؟

کرونا چه آموخت؟

کرونا به ما آموخت که انسان در مقابل عظمت هستی و آفرینش خداوندی باید درس های زیادی را بیاموزد و در طی تمام این مراحل، نگاه به خالق را فراموش نکند که اگر عنایت و لطف خداوندی لحظه‌ای از هستی برداشته شود، انسان با تمام کبر و نخوت خود درمانده ای بیش نیست و لذا باید پیوسته دعا کنیم که خداوند ما را آن ده که آن به.
کرونا به یادمان آورد که در طی سالیان درازی، منیت انسانها، مرزها و فرهنگ‌های مختلفی را ساخته است و او را به سوی خود برتربینی کاذب سوق داده است. حال آنکه تمامی انسان ها سرنوشت مشترکی دارند و زندگی آنها با توجه به توسعه ارتباطات بین‌المللی به همدیگر گره خورده است، لذا وقتی انسان قدرتمند خواهد شد که من خود را فراموش کند و به مای انسانی برسد. دیگری را از خود بداند حیات خود را به سلامت دیگری وابسته؛ دردهای مشترکی هستند که مداوای آنها نیازمند تلاش همه انسانهاست.

گوینده: محمد مهدی برجعلی

ما فهمیدیم که برخلاف تصور رایج، پیشرفت های کنونی، تنها تامین کننده امنیت نیست. تهدید فقط آنچه می پنداریم نیست، بلکه، آنچه امنیت جمعی انسان ها را تهدید می کند، می تواند چیزهای دیگری باشد؛ همچون ویروس کرونا و آلودگی های زیست محیطی و … باشد، لذا انسان امروز باید به جای اندیشیدن به سلطه و قدرت غلبه، بایستی به فکر خود انسانی و موجودیت نسل بشر باشد و با درک این مهم که با همه انسان‌های دیگر سرنوشت مشترک دارد، به امنیت و آبادانی همه انسان ها فکر کند.

کرونا به ما آموخت که کادر درمانی هر کشوری بسیار ارزشمندتر از سلبریتی ها حوزه های مختلف هستند و باید نوع بشر، نگاهی دوباره به ارزش گذاری های خود داشته باشد و در این زمینه طرحی نو دراندازد.

خیلی سخت میشه شکستش ولی ما میتونیم

کرونا درس به ما داد الان میدونیم

فکر میکردیم که کیهان همه در سلطه ماست

حالا از وحشت ویروس خونه میمونیم

ما که با سرفه هم سفره خود میمردیم

ما که از یه بچه ویروس رکب میخوردیم

کرونا ریز ترین تیر طبیعت فهموند یادمون باشه چقد زندگی رو آزردیم

نام جنگ بر سپر این یکی حکاکی شدو آن یکی کشور از آن سو به این شاکی شد

کرونا آمدو خندید که ای بی خبران پاسخ بد دهنی خطو نشان ها چیشد

ما همه هم سفریمو به یه مقصد میریم

و زمین مثل یه قایق که همه توش گیریم

از چه نژاد و رنگیم چه فرقی میکنه

یکیمون زیرشو سوراخ کنه میمیریم

دوستان، عزیزان، و رفقایی که دارین این مقاله رو مطالعه میکنید، بدونید که کرونا یک عذاب الهی نیست.
بلکه میخواد به ما بفهمونه که چقدر در اعماق ثروت های دنیوی فرو رفتیم.
واقعاً خیلی شرم آور هست که فکر کنیم پیشرفت یعنی فقط پیشرفت هسته‌ای و میشرفت تحصیلی و ………. نه.
پیشرفتی پیشرفته که همراه با رشد عقلانی باشه.
ما به بزرگترین نعمت و رحمت پروردگار، یعنی سلامتی توجه کمی داشتیم.
دوستان عزیزم واقعیت این هست که انسان آنقدر مغرور شده بود که خود را و آفریدگار خود را فراموش کرده بود و به جای خداگونه شدن، ادعای خدایی می کرد. شعر استاد سخن، سعدی که فرموده بود: رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند؛ تعبیری دیگر گونه یافته بود و با ساخت ابزارهایی که قابلیت های خلقت به او اجازه می‌دهد، مدعی خلق بود تا اختراع و اکتشاف و در چنین شرایطی حتماً نیازمند یک تلنگر بود. تلنگری که خداوند به وسیله همین طبیعت ابزار شده در دست بشر به انسان داده شد. با موجودی بسیار ریز و نادیدنی تا یادآوری کند که خلقت مالکی دارد فراتر از انسان که همه موجودات هستی مخلوق او هستند و هر آنچه در خلقت هست، محترم است و باید به قوانین هستی احترام گذاشت.

دوستان و عزیزانی که دارین این مقاله رو مطالعه میفرموئید، شاید در قرنطینه باشی. پس به خودتون بگین که من دارم از این قرنطینه چیزی یاد میگیرم. حتی قرنطینه هم درس های زیادی رو به ما آموخت.
«قرنطینه» به ما یادآور شد که می‌توان سبک و روش بسیاری از رفتار‌ها را تغییر داد، و زندگی بدون دیگران زیبایی خود را از دست می‌دهد، لذا داشتن امکانات شخصی و نیاز‌های اولیه همچون خوراک و پوشاک، به تنهایی نمی‌تواند احساس خوشبختی ما را به وجود بیاورد، بنابراین فهمیدیم که به همه رهگذران خیابان‌ها در همه جای جهان، به دیده احترام و محبت نگاه کنیم و خود را با دیگران معنا کنیم و درس‌های دیگری که انسان اندیشمند باید بیاموزد و به عبارت دیگر: «چشم‌ها را باید شست؛ جور دیگر باید دید».

سرتون رو درد نیارم رفقا…..
کلاً این ویروس ( کرونا ) خیلی چیزها فراتر از مباحث مطرح شده در این مقاله به ما آموخت.
کرونا به ما فهماند که زندگی چقدر کوتاه است. کرونا به ما نشان داد که ما چقدر ضعیف هستیم و با یک ویروس نابود می‌شویم‌. کرونا اثبات کرد همه ما یکسان هستیم. همه ملت‌ها، دولت‌ها و قدرت‌ها در معرض انقراض هستند.

به جرئت میتونم بگم که کرونا، یکی از بزرگترین معلمان تاریخ بشریت هست.
به قول یکی از عزیزان میگفت:(( این دنیا دیگه به درد نمیخوره. ))

ولی به نظر من این دنیا میتونه جایی بهتر برای زندگی باشه.
و باید قدرش رو بدونیم.
شما با خوندن این مقاله، به چندتا از کوچکترین درس‌ها و آموزه‌های کرونا آشنا شدین.
پس از این ویروس، یک پله موفقیت و ترقّی بسازید.

امیدوارم که از مطالعه این مقاله، لذت برده باشید.
و بدونید که این کرونای لعنتی، بعضی از ویژگی هاش لعنت نیست، بلکه رحمت است.

کمی تفکر کنیم……

به قلم محمد مهدی برجعلی

 

 

 

لطفا نظر خودتان را با ما در میان بگذارید
محمد مهدی برجعلی
محمد مهدی برجعلی هستم. علاقه بسیار زیادی به حوزه گویندگی دارم. هم اکنون در رشته ادبیات و علوم انسانی تحصیل می کنم و دوست دارم که در گویندگی مهارت های زیادی رو کسب کنم.

مقالات مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × چهار =